دانلود كتب و نرم افزار دارويي
بخش های اصلی سایت
لیست موضوعات سایت
لیست مطالب براساس بازدید
آمار بازدیدها ، آنلاین ها و ...
نشانگان(سندرم) شوگرن نوعی اختلال التهابی مزمن و وابسته به دستگاه ایمنی است که با اختلال در عملکرد غدد برون ریز (غدد اگزوکرین) و سایر تظاهرات سیستمیک مشخص میشود. این سندروم به دو نوع اولیه و ثانویه تقسیم میشود.
در بیماران مبتلا به شوگرن شیوع لنفوم بالاتر میباشد. لنفومهایی که در بیماران مبتلا به شوگرن ایجاد میشوند، معمولاً نوع B cell میباشند و میتوانند در اثر ترانسفورماسیون بدخیم در غدد اگزوکرین درگیر ایجاد شوند و یا حتی در بخشهایی ایجاد شوند که از نظر بالینی درگیر نمیباشند (مثلا در عقدههای لنفاوی گردنی). بنابراین در بیمار مبتلا به شوگرن، در موارد زیر حتماً باید به فکر لنفوم بود:
برای تشخیص شوگرن باید موارد زیر وجود داشته باشند:
۱- شواهد سوبژکتیو و ابژکتیو کراتوکنژنکتیویت سیکا و گزروستومی : برای تأیید کراتوکنژنکتیویت سیکا میتوان از آزمون شیرمر استفاده کرد. در این حالت پس از قرار دادن کاغذ در پلک تحتانی، در مدت ۵ دقیقه کمتر از ۵ میلی متر از کاغذ مرطوب میشود.
۲- وجود حداقل یکی از اتوآنتی بادیهای زیر: ANA- -RF -Anti-Ro -Anti-La
۳- رد کردن بیماریهای زمینهای که میتوانند شبیه سندروم شوگرن تظاهر کنند
۱- بیماریهای عفونی : در بیماری که دچار کراتوکنژنکتیویت سیکا است، باید به فکر عفونتهای زیر بود :
-هپاتیت ب، هپاتیت سی -عفونت با ویروس لوسمی سلول Tانسانی -سیفلیس -عفونت با مایکوباکتریها.
۲- بیماریهای انفیلتراتیو : بیماریهای انفیلتراتیو مثل : سارکوئیدوز، آمیلوئیدوز و هموکروماتوز میتوانند غدد اشکی و بزاقی را درگیر کنند و تظاهراتی شبیه به سندروم شوگرن ایجاد نمایند.
۳- داروها : بسیاری از داروها دارای خواص آنتی کولینرژیک هستند و میتوانند سبب خشکی چشم و دهان شده، علایم سندروم شوگرن را تقلید کنند. از جمله این داروها میتوان به داروهای ضد افسردگی، دکونژستانها و داروهای کاهنده فشار خون اشاره کرد.
۱- درمان موضعی برای اختلال عملکرد اگزوکرین
الف)گزروفتالمی (خشکی چشم) : اشک مصنوعی، مسدود کردن پونکتومهای اشکی (مجاری تخلیه اشک از چشم). ب)گزروستومی (خشکی دهان) : بزاق مصنوعی، فلوراید، بهداشت مناسب دندانها، پرهیز از مصرف مواد قندی.
ج)دیسپارونی (دش آمیزی یا مقاربت دردناک): استفاده از لوبریکانهای واژینال.
۲- درمان سیستمیک برای اختلال عملکرد اگزوکرین: میتوان از پیلوکارپین استفاده نمود و نیز در صورت امکان از مصرف داروهایی که دارای خواص آنتی کولینرژیک هستند، خودداری کرد.
۳- درمان تظاهرات سیستمیک : داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs)، داروهای ضد مالاریا، گلوکوکورتیکوئیدها، داروهای مهارکننده ایمنی.