محدودیت زمانی مصرف داروهای بدون نسخه | پايگاه دارويي

دریافت فایل

دانلود كتب و نرم افزار دارويي

منوی اصلی

بخش های اصلی سایت

دسته بندی ها

لیست موضوعات سایت

مطالب پربازدید

لیست مطالب براساس بازدید

اطلاعات دارویی فارسی - 22,587
دانلود(دریافت فایل) - 18,713
دانلود کتاب خواص گیاهان دارویی - 10,892
والپروات سدیم( Valproate Sodium ( Orlept - 7,894
قیمت دارو (اسفند ۹۰/۱۲/۰۸) - 7,629
aesculus - 6,509
آدرس اینترنتی شرکت های تولیدی ،وارداتی وپخش دارو - 5,638
Latest New Drug Applications - 4,851
موضوعات ومقالات علمی - 4,318
اطلاعات دارویی انگلیسی - 3,559

لینک همکاران

ثبت لینک سایت شما

اطلاعات آماری

آمار بازدیدها ، آنلاین ها و ...

افراد آنلاین : 8
ورودی گوگل امروز : 16
تعداد کل مطالب : 2295
تبادل لینک با : 116 سایت
بازدید امروز : 192
بازدید دیروز : 440
بازدید این هفته : 2477
بازدید این ماه : 9325
بازدید کل : 322870
تعداد نظرات : 567
ارسال روزانه : 0.15
نظرات روزانه : 0.04

محدودیت زمانی مصرف داروهای بدون نسخه

admin، اردیبهشت ۲۶, ۱۳۸۹
306 بازدید
مطالب دارويي

داروهای بدون نسخه معمولاً بدون نظارت پزشک مصرف می‏شوند،بنابراین آگاه کردن بیمار از محدودیت زمانی مصرف آنها می‏تواند به کاهش خطر آنها کمک کند.
دلایل زیادی جهت محدود کردن دوره مصرف داروهای بدون نسخه وجود دارد که در ادامه به بعضی از آنها اشاره خواهیم کرد.
● بیماریهای جدی : در برخی موارد مصرف طولانی مدت داروهای بدون نسخه می‏تواند مانع بروز علائم بیماریهای جدی و عدم تشخیص به موقع آنها گردد.
◊ داروهای ملین ( حداکثر استفاده برای ۷ روز) و داروهای ضد اسهال ( حداکثر استفاده برای ۴۸ ساعت) مثالهایی از این مورد هستند. اسهال می‏تواند ناشی از عوامل متعددی مانند عفونتهای ویروسی، باکتریال یا انگلی باشد و مصرف یک داروی ضد اسهال می‏تواند موجب احتباس عامل بیماریزا در بدن گردد. یبوست مداوم نیز می‏تواند نشانه‏ای از بیماریهای خاص نظیر برخی سرطانهای روده باشد.
◊ داروهای بدون نسخه مصرفی در درمان هموروئید نباید بیشتر از ۷ روز استفاده شوند. اگر بعد از این دوره مشکل بهبود نیافت بیمار باید جهت بررسی دقیق تر به پزشک مراجعه نماید. هموروئید در صورت عدم درمان می‏تواند منجر به بیرون زدگی، در نتیجه آلوده شدن عروق مربوطه با مدفوع و یا خونریزی این رگها شود.
◊ داروهای خواب‏آور که بدون تجویز پزشک مصرف شوند فقط برای درمان بیخوابی هایی که موقتاً به دلایلی مانند اضطراب ناشی از ازدواج، امتحان یا سخنرانی ایجاد می‏شود و حداکثر به مدت ۲ هفته به صورت خود درمانی می‏توانند مصرف شوند. در مواردی که بیخوابی ناشی از نگرانیهای شغلی، شکست در ازدواج یا دلایل ناشناخته باشد. بهتر است بیمار زیر نظر پزشک اقدام به مصرف اینگونه داروها نماید.
◊ داروهای موضعی تسکین درد لثه جهت تسکین نواحی دردناک داخل دهان که اغلب زخمهای ناشی از دندان مصنوعی یا وسایل ارتودنسی می‏باشد بکار می‏رود و نباید بیشتر از ۷ روز بعد از ایجاد زخم مصرف شوند زیرا احتمال بروز سرطان‏های داخل دهان در بیمارانی که تنباکو را می‏جوند وجود دارد مصرف این داروهای مسکن اگر موجب تأخیر در مراجعه به پزشک شود ممکن است موجب گسترش تومور به سایر نقاط بدن شوند.
◊ داروهای ضدالتهاب گلو فقط برای گلو دردهای خفیف و گذرا مناسب هستند و نباید بیشتر از ۲ روز مصرف شوند و اگر مشکل بیشتر از ۷ روز ادامه پیدا کند، بیمار باید به پزشک مراجعه نماید. زیرا در صورتیکه مشکل بیمار ناشی از فارنژیت استرپتوککی باشد، خود درمانی با این داروها می‏تواند منجر به وخیم شدن بیماری شود.
◊ داروهای مصرفی در درمان خشکی چشم بدون نظارت پزشک نباید بیشتر از ۷۲ ساعت مصرف شوند. مشکلات خفیف و گذرای ناشی از قرار گرفتن در معرض باد هنگام اسکی و یا کار کردن طولانی مدت با کامپیوتر، در طول این دوره کوتاه قابل درمان است. اما خشکی چشم می‏تواند نشانه بیماریهای جدی‏تری باشد که سایر قسمتهای بدن را هم تحت تأثیر قرار می‏دهد و تشخیص افتراقی توسط پزشک باید صورت بگیرد.
◊ در مورد بسیاری از داروهای پوستی برای اطمینان از عدم عفونت باکتریایی حداکثر دوره استفاده ۷ روز می‏باشد. داروهای مصرفی بعد از گزش حشرات، محصولات موضعی آنتی باکتریال، مواد ضدعفونی کننده، داروهای سوختگی، مسکن‏های موضعی، هیدروکورتیزن و پمادهای مصرفی در سوختگی پای نوزادان از این گروه هستند. اگرچه مصرف این داروها باعث بهبود نسبی و موقت افراد می‏شود ولی در صورت تداوم مشکل، مراجعه بیمار به پزشک ضروری است.
● بی‏نتیجه بودن مصرف دارو:
در مواردی که فردی به استفاده از برخی داروهای بدون نسخه می‏پردازد در صورت عدم مشاهده نتیجه بعد از یک دوره خاص لازم است مصرف دارو قطع شود. به عنوان مثال برخی داروهای حاوی هیدروکینون که به عنوان داروی ضدلک در درمان لک‏های ناشی از افزایش سن، نور آفتاب و لک‏های ناشی از بارداری یا مصرف استروژن یا داروهای ضدبارداری مصرف می‏شوند، به تدریج و با سرعت کمی اثر می‏کنند اما بیمار باید در طول ۳ ماه نتیجه این داروها را ببیند. در غیر اینصورت عوارض دارو از ادامه مصرف آن بیشتر است و برای مطمئن شدن از عدم وجود بیماریهایی نظیر ملانوما بهتر است به پزشک مراجعه شود.
به علاوه در همه بیماران مصرف ماینوکسیدیل موثر نمی‏باشد و بیشترین مورد مصرف آن در ریزش مو با الگوی مردانه می‏باشد. در صورتیکه آقایان با مصرف ماینوکسیدیل ۲% به مدت ۱۲ ماه و یا مصرف ماینوکسیدیل ۵% به مدت ۴ ماه و یا خانمها با مصرف ماینوکسیدیل ۲% به مدت ۸ ماه نتیجه‏ای ندیدند ادامه مصرف آن توصیه نمی‏شود و مراجعه به پزشک جهت تشخیص سایر دلایل ریزش مو و یا تجویز سایر داروهای موثر، ضروری است.
در برخی موارد که مصرف دارو در یک دوره زمانی مشخص تأثیری در رفع مشکل نداشته باشد، دارو باید قطع و بیمار به پزشک مراجعه نماید. نمونه‏ای از این مشکلات عبارتند از : تب ( ۳ روز) ، زخمهای لب یا مخاط دهان ( ۷ روز)، سردرد ( ۱۰ روز)، زگیل (۱۲روز) و ضد احتقانهای موضعی ( ۷ روز)، البته قطره‏هایی که جهت رفع گرفتگی بینی استفاده می‏شود در صورت مصرف بیشتر از ۳ روز می‏توانند باعث عود این مشکل شده و بیمار ناچار به استفاده مداوم از آنها جهت رفع گرفتگی بینی گردد.
برخی محصولات مانند آدامسهای نیکوتین یا چسبهای نیکوتین‏دار در صورتی که بیش از حد مورد استفاده قرار گیرند اعتیارآور هستند. داروهای ترک سیگار حاوی نیکوتین، فقط باید به مقدار و مدت محدودی که در توضیحات آنها تعیین شده استفاده شوند.
تعداد محدودی از داروهای بدون نسخه در صورت صلاحدید پزشک، محدودیت زمانی برای مصرف ندارند مانند داروهای مورد مصرف در درمان ادم قرنیه ( خود درمانی بدون تجویز پزشک جایز نیست) و دندانهای حساس (بدون مراجعه به دندانپزشک استفاده بیشتر از ۴ هفته مجاز نیست)
برخی دیگر از داروها نیز به دلایل زیر محدودیت زمانی مصرف ندارند.
۱٫ شرایط بیمار نیاز به مصرف داروها در تمام طول زندگی را دارد.
۲٫ داروی مورد استفاده برای مشکل بیمار نسبتاً کم خطر است.
۳٫ دارو جهت پیشگیری از یک مشکل خاص مصرف می‏شود.
مثالهایی از این مورد عبارتند از : مصرف آنتی هیستامینها جهت رینیت آلرژیک ، دایمتیکون به عنوان ضد نفخ ، ضد آفتابها ، داروهای موضعی درمان آکنه.